عدس       Lentil

نام علمی   Lens culinaris medic    

كليات گياه شناسي

عدس يكي از حبوبات است كه از قديم الايام در اكثر نقاط دنيا

كشت مي شده است . گيه شناسان اعتقاد دارند كه عدس حتي

 قبل از تاريخ نيز وجود داشته است . عدس از نظر مقدر پروتئين بسيار

 غي است و دربين گياهان فقط لوبياي سويا بيشتر از عدس پروتئين درد .

عدس گياهي است يكساله كه ارتفاع آن بيش از 30 سانتيمتر نيست .

برگهاي آن داراي 6 تا 14 برگچه مي باشد كه در انتهاي آن پيچك قرار درد .

 گلهاي عدس رنگ سفيد و داراي رگه هايي به رنگ بنفش است .

 ميوه آن غلاف كوچكي است و معمولا در هر غلاف 1 تا 3 عدس وجود دارد .

عدس دو نوع است :

1)عدس رسمي كه دانه آن گرد و سنبتا درشت است و رنگ آن سبز

 مايل به زرد است .

2)عدس ريز يا عدس قرمز كه دانه هاي آن ريز و به رنگ قرمز مي باشد .

تركيبات شيميايي:

عدس منبع غني پروتئين و ويتامين هاي گروه B مي باشد .

مواد موجود در 100 گرم عدس بقرار زير است :

انرژي                    340 كالري

پروتئين                  25 گرم

چربي                     1 گرم

مواد نشاسته اي       60 گرم

 كلسيم                  80 ميلي گرم

فسفر                     380 ميلي گرم

آهن                         7 ميلي گرم

پتاسيم                   8 ميلي گرم

ويتامين آ                 600 واحد بين المللي

ويتامين ب 1            0/4 ميلي گرم

ويتامين ب2             0/2 ميلي گرم

ويتامين ب 3             2 ميلي گرم

آرسنيك                  1 ميلي گرم

خواص داروئي:

عدس از نظر طب قديم ايران معتدل و خشك است و مانند ديگر

 گياهان پوست و دانه آن داراي اثرات متضاد يكديگر مي باشد .

يعني پوست عدس گرم و خود عدس قابض است . بعبارت ديگر

پوست آن ملين و مغز آن ضد اسهال مي باشد .

عدس يك غذاي كامل است و انرژي لازم را براي كارهاي بدني

براي انسان تامين مي كند .

عدس داراي خواص زير است

1)عدس زياد كننده ترشحات شير است و مادران شيدره حتما

بايد از آن استفاده كنند .

2)عدس را در كنيد و روي پوست ملتهب بگذاريد التهاب را برطرف مي كند .

3)براي درمان زخم هاي دهان و گلو و ديفتري عدس را پخته و آب

آنرا غرغره كنيد . 

4)براي تقويت معده و برطرف كردن گاز معده عدس پخته را با سركه

 ميل كنيد .

5)آش عدس با روغن بادام براي دوران نقاهت بهترين غذاست.

6)پماد در عدس با سركه براي ترك دست و پا كه بعلت سرما عارض

شده سودمند است .

7)عدس را مي توان بعنوان مسهل هم مصرف كرد چون داراي لعاب

زيادي است كه در درمان ناراحتي هاي روده نيز موثر است .

8)عدس پخته را بعنوان مرهم براي زخم نيز مي توان بكار برد .

 

مضرات :

عدس با تمام مزايايي كه درد نبايد زياد مصرف شود و در خوردن آن

اسراف گردد زيرا اولا دير هضم است و توليد نفخ مي كند ثانيا قابض

است و جريان خون را در رگها آهسته مي كند . البته مي توان براي

جلوگيري از اين عوارض عدس را با روغن كنجد و يا روغن بادام و با

سركه خورد . ضمنا عدس بعلت داشتن ميكروپروتئين براي افراديكه

ناراحتي كليه مخصوصا تقويت كليه دارند زيانبخش است .